marga 的个人资料♪ ~*~*♥MA®GA♥*~*~♪照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
♪ ~*~*♥MA®GA♥*~*~♪Come and take a look!!! 10月26日 Gloeiende....Hier weer eens een logje van mijn hand, maar wees gewaarschuwd... het wordt geen vrolijk verhaaltje. Geen mooie belevenissen of lollige blunders. Geen vrolijke berichtjes uit huize Sijbom. Nee ik heb flink de balen en dat ga ik hier even van me af schrijven. Dus... je kan nog weg klikken...
Ik heb al jaren rugklachten. Maar kon er altijd prima mee leven. Alles ging er wel om door. Soms was 't even wat erger maar na een weekend rust ging het wel weer. Toen kwam de vakantie en ik was blij dat ik even niks hoefde. Lekker uitrusten. We hadden een prachtig huis met alles erop en eraan. Lekker bed ook dacht ik. Maar na de eerste nacht op het vreemde bed was het al helemaal mis! Heel moeizaam kwam ik die ochtend uit bed, en dat bleef zo de hele vakantie. Och en dan denk je nog, als we eenmaal thuis zijn, in het eigen nestje, dan gaat het vast wel weer. Maar helaas... het is dikke sh*t met mijn rug. De huisarts stuurde me gelijk door naar het ziekenhuis voor foto's. Resultaat: Slijtage tussen de 4e en 5e rugwervel. Oke das niet zo mooi maar zou goed mee te leven zijn. Ik kreeg een verwijsbrief voor Cesar-therapie dus kon er aan werken. Daarnaast pijnstillers. Nou ja, i.v.m. mijn darmen mag ik alleen Paracetamol hebben met codeïne. Drie keer daags twee! Dat schiet niet op hoor, daar voel ik weinig van! Dus ook maar aan de Glucosamine. De therapeut raade me aan om te gaan zwemmen. Dus dat doen we, als 't lukt 2 keer in de week. En met een zootje oefeningen voor thuis ben ik ook wel even zoet. Het lijkt wel alsof ik altijd alles verkeerd heb gedaan. Wennen aan nieuwe manier van bewegen! Pffff...
Rode lamp opgehaald van mijn ouders... gedoe!! En om de twee weken terug naar de huisarts. "Neem je je medicijnen wel? Je mag nog wel meer hoor!!" Ja joh...
Nu zijn we 11 weken verder en het schiet maar niet op. Wat ik ook doe of laat... er veranderd niets. Ja soms heb ik een een dag dat ik denk "Yessss!" Maar de volgende ochtend ben ik weer terug bij af. Heb een ander matras geprobeerd maar dat was ook niet echt geweldig. Kreeg ik weer andere klachten.
Aaaah bah wat een zeurlogje!!! @#$%(*&%$#!!!! Sorry hoor...
Mijn werk... ik werk bij de Thuiszorg... en vraag me af of het ooit weer wat wordt. De eerste weken werd ik nog wel eens gebeld door een cliënt, de laatste weken hoor ik niks meer! Vandaag kreeg ik een telefoontje... één cliënt gaat op zoek naar een andere hulp. Ik snap het, maar ben er zó verdrietig over. Janken dus... En boos!! Omdat mijn lichaam niet doet wat ik wil!! En ik wil zo graag. Ik wil gewoon werken... de tuin doen... stoepje vegen... stofzuigen... mijn huisje soppen en noem maar op!
Dat thuis zitten bevalt voor geen meter. Er zijn echt dagen dat ik me DOOD verveel, en das niks voor mij. Ik Mahjong me een stuk in de ronde op de Nintendo. Zit maar op de laptop... kussentje in de rug... stoofje onder de voeten voor juiste houding. BAH!!!
En maar vreten!! De kilo's vliegen er op ondanks het zwemmen. Voel me soms een sloofje met mijn eeuwige knotje en steeds maar weer die uitgroei!! Haar verven en een beetje fatsoenlijk fohnen valt ook niet mee nu, dus ik houd het maar gemakkelijk.
En elke donderdag verslag uit brengen aan "Verzuim Reductie" en Thuiszorg. "Gaat het al wat beter? Doe je er wel genoeg aan? Kun je al weer aan het werk?" Nee het gaat helemáál niet beter! Denk je dat ik voor de lol thuis zit? MUTS!!! Dat zeg ik niet echt natuurlijk, maar wat moet je ze elke donderdag nog vertellen.
Ik ben het gewoon zat!!!!!!!
Nou ja genoeg gezeur hier... het lucht niet eens op!! 10月10日 ...dan maar een leuk liedje...
Herfst, herfst, wat heb je te koop? Ja m'n kind Heus meneer Gooi ik nat
7月12日 Romy is jarig!!! HIEPERDEPIEP....
HOERAAAAAAH!!!
We vieren feest vandaag...
Want
ROMY
is jarig!!!
En ze is 13 jaar geworden
Hele fijne verjaardag Moesie...
Hoop dat je heel blij bent met je kadootjes!!
We maken er een mooie feestdag van!!
 Van Mama...6月24日 Vandaag zouden we feest vieren... Those who were loved,
don't go away...
They walk beside us,
every day...
Unseen, unheard,
but always there...
Still loved, still missed,
still very dear...
6月14日 Genieten...Het is een mooie avond...
Bert zit voetbal te kijken en ik bedenk me dat ik met een vest aan nog best even buiten kan zitten.
Dus... als de meiden naar bed zijn loop ik met mijn boek de tuin in. Het wordt al een beetje schemerig maar nog genoeg licht om nog even te lezen. Ik zak een beetje onderuit in de kussens en leg mijn benen op de stoel voor me. Het is een heerlijke rustige avond. Geen langs scheurende brommers... geen verkeer. Alleen de vogels die fluiten en af en toe stemmen uit de tuinen bij de buren. Heerlijk!! Ik sla mijn boek open, daar waar ik de laatste keer gebleven ben en in no time zit ik weer in het verhaal...
Na een tijdje wordt ik onderbroken door een fluitende vogel. Het gaat een poosje door en de tonen zijn werkelijk prachtig! Ik moet weten waar het vandaan komt... kijk naar rechts en zie over de schutting vijf tuinen verderop in het bovenste topje van een grote naaldboom een merel zitten. Telkens is het eventjes stil en dan tilt hij zijn kopje omhoog en daar komen de prachtige tonen weer. In de stiltes hoor ik van een andere kant een andere merel fluiten. Het lijkt wel alsof ze een wedstrijdje houden... "wie fluit er het mooist"
Ik sla mijn boek dicht en geniet...
En ik weet niet hoe lang het duurde... misschien vijf minuten... tien misschien? Dan slaat de merel zijn vleugels uit en weg is hij...
En ik sta op... pak mijn boek en loop naar binnen. Neem plaats achter de laptop en schrijf dit logje...
Hoe simpel is het om zomaar even te genieten van zoiets moois dat zomaar gratis en voor niets aan je wordt gegeven...
 6月3日 4 Juli 2006Lieve (O) Mam Sijbom
Morgen is het al weer drie jaar geleden...
Drie jaar zonder jou, en het went nooit!!!
We wachten nog steeds op je als er iemand jarig is...
Je komt niet meer...
Overal komen we je tegen....
Je bent het niet...
We rijden langs je huis...
Niks is meer hetzelfde...
We missen je...
Dat zal altijd zo blijven!!
 5月16日 Wat een schrik!!!!!Het is zondagavond... 10 Mei.
Maandagmorgen moeten we vroeg opstaan om Iris naar school te brengen. Ze gaat namelijk een weekje met school naar Londen. Om kwart voor 5 zal de wekker gaan zodat we haar om 6 uur uit kunnen zwaaien als ze bij school vertrekt.
Terwijl ik zondagavond om 10 uur nog even op de laptop zit gaat Bert vast naar bed. Jah... hij is de verstandigste van ons twee. Ik zit aan de eettafel met mijn rug naar het keukenraam, de rolgordijnen zijn open en hier brandt dus ook het licht nog.
Als Bert boven is gaat Mellow in de gang opeens tekeer! Nou blaft ie wel vaker, bijvoorbeeld als er iemand langsloopt of als er een auto stopt. Ik roep hem nog toe: "Stil Mellow!!"
Dan komt Bert opeens de trap af stormen. "Er zit een vent bij onze schuur!!" Jemig, ik schrik me rot, zie de buitenlamp branden, en we stormen beide de gang in en de deur uit. Rennen het pleintje op om te kijken wie het was maar de vogel is dan al gevlogen. Bah! Wat balen we er van... Notabene is Bert zijn fiets zo'n vier weken geleden gestolen bij de Draka, dus de schrik zit er nog goed in. Hij heeft net weer een mooie nieuwe fiets!!.
Maar goed, onze schuurdeur zat op slot dus de man had geen kans...
Toch maar even de politie bellen om het door te geven. Kunnen ze misschien een oogje in het zeil houden...
Gebeld dus... en vervolgens hoorden we er niks meer van...
Het is vrijdagavond... 15 Mei.
Vanavond halen we Iris weer van school. Als alles volgens plan loopt komen ze rond 9 uur bij school aan. We verheugen ons er op want we hebben haar natuurlijk gemist. Om kwart over acht kijk ik boven uit het raam en zie tot mijn verbazing een politiebus voor de deur staan. Huh? Was dat nou? Ik loop de trap af om het aan Bert te vertellen en dan zie ik twee agenten in de gang staan...
Oh mijn god!!! Er gaat in een razend tempo vanalles door mijn hoofd. Iris... er is iets met Iris... Er is iets gebeurt en ze komen slecht nieuws brengen... Mijn hart gaat als een razende te keer, dat snap je zeker wel...
Maar dan komt het verhaal. Het had met de aangifte van zondag te maken. Het schijnt dat er die avond nogal wat gestolen is bij ons in de straat en ze hebben iemand op de korrel. Bert heeft de man gezien en er wordt een verklaring afgelegd. Mooi dat er aan gewerkt word!!
Als de agenten weer vertrokken zijn krijg ik een SMSje... "Mam we zijn over een kwartier ongeveer in Emmen"
Oh wat heerlijk!!! We gaan ons kind ophalen!!
Om 9 uur staan we bij school en daar komen de bussen aanrijden... En ik zie haar!! Mijn mooie meisje!!
Even later stapt ze uit de bus en komt naar ons toe... werpt zich in mijn armen en even staan we in een dikke omhelzing. Daarna is Papa aan de beurt en daarna Romy. Alles is goed, ze heeft het geweldig gehad... is moe en heeft honger!!
We zijn zo blij dat ze weer thuis is...
4月30日 Iris is jarig!!! Vandaag is het 16 jaar geleden dat onze Iris geboren werd...
Zo'n klein mini-meisje...
Maar nu is 't een mooie 16 jarige stoere meid!!!
En hardstikke jarig!!!
Heel Nederland hangt de vlag uit!!!
Van Harte Gefeliciteerd Iris!!!
We wensen je natuurlijk een hele fijne dag!!
Dat de zon maar flink mag schijnen!!!
En dat je heeeeel blij bent met je kado!!!
Maar dat zit wel goed!!!
Zeker weten!!!
 Morgen krijgt Iris haar electrische gitaar...
Met versterker!!!
Dus buurtjes...
Jullie zijn gewaarschuwd!!!
4月2日 Nou ja zeg!Potver!!!!
Hebben de kids er een nieuwe Messenger op gezet!!
Wéér alles anders!!
AAAAAAH!!
Ik zoek me de pleuris!!
I'm to old for this shit!!
HAHAHAHA!!! 4月1日 Weekend PettenAfgelopen weekend ben ik met mijn trouwe cluppie ex-collega's naar Petten (NH) geweest. Vijf vrouwen op stap... dat beloofde wat!!
Al ver van te voren had ik er vreselijk zin in, maar de avond voor vertrek kwam ik in een flinke dip terecht. Snapte er zelf niks van en achteraf denk ik ook... Huh????? Maar huilen joh! Belachelijk!! Vrouwen...
Mijn rug speelde vreselijk op, en heupen enzo... Zo'n drukke week gehad en werd ik ook nog even VRESELIJK ONGESTELD!!! Gloeiende!! Buhuuuuuh!!! Snik snotter... Belachelijk!
Bert had het nog even over afbellen enzo, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling, dus...
Vrijdagmorgen toen iedereen naar werk en school was ben ik aan het inpakken geslagen. Nog vanalles regelen, het gezin moest tenslotte een paar dagen zonder mij. Waar je je druk om maakt... tssssssssssssss. Alsof ze het niet overleven zonder Mam!
Om één uur werd ik gehaald en eenmaal op weg viel alle ellende van me af.
Tegen vier uur kwamen we aan bij het "huisje" Alles uitgepakt en de slaapkamers uitgezocht. Ik had een kamer voor mezelf. Was wel prettig want ja... ik hoest nog steeds behoorlijk. (ja, ben daar al flink zat van maar jah...)
Gelijk boodschappen gehaald met z'n allen en twee dames van ons cluppie zouden Indisch koken. Nou dat was een succes!!! Heerlijk gegeten!!
De afwas gedaan en allemaal in de joggingbroek en sloffen op de bank! Stelletje mutsen!! Hahaha!
De volgende ochtend na het uitgebreide ontbijt vertrokken we naar Alkmaar. De hele dag lopen shoppen. Winkel in winkel uit. Was gezellig maar oh mijn rug!! Was blij dat we na uuuren weer terug waren. Via SMS met thuis hoorden we dat het een grauwe regenachtige dag was. Nou, niet bij ons hoor! Er is geen druppel gevallen! Wat een mazzel...
Na het shoppen terug naar Petten en lekker naar het strand, was maar een paar minuutjes lopen. Petten is verder niet bijzonder maar aan het strand is het altijd heerlijk, maakt niet uit waar. Eén schelp was te mooi om te laten liggen.
Daarna naar de plaatselijke snackbar voor een grote zak patat en overige snacks. Altijd lekker!
En weer in jogging-outfit op de bank... wijntje dr bij... nootjes, chocolaatjes en nog meer calloriën...
Die avond waren we allemaal eigenlijk bekaf. Lag het aan de zeelucht? Of worden we gewoon een daggie ouder...
Gelukkig kon de klok een uur vooruit en lagen we niet al te vroeg onder de wol.
Zondag. De zon scheen... het zou een prachtige dag worden!!
Van de buurman hadden we gehoord dat er in Bergen koopzondag was, dus... daar gingen we weer...
Bergen... daar zitten de centen!! Mijn god wat een huizen staan daar!! Echt prachtig! Nog even ergens aan de koffie en gebak en weer terug. Het was tijd om de spullen weer in te pakken.
Zo'n weekend... dat is eigenlijk veel te kort. Maar oh wat was het super! Wat hebben we weer gelachen met elkaar. Tot jankens toe!
Maar is zo goed bevallen... gaan we zéker vaker doen!!
3月17日 I love my IpodI LOVE MY IPOD!!
Hier in huis was iedereen al een tijdje aan de Ipod. Het apparaatje met de muziek en de oordopjes.
Ik heb me er regelmatig aan geërgerd. Dan had je niet door dat ze de dopjes in de oren hadden... vraag je iets... geen antwoord... "HALLOOOHOO!" En dan het antwoord: "Ja sorry hoor, heb m'n Ipod aan!!"
Romy presteerde het zelfs om met dat ding aan dr hoofd bij me in de auto te stappen en dan mijn autoradio zachter te zetten. Anders kan ze haar eigen muziek niet horen. Nou ja zeg!! Onfatsoenlijk gewoon! Bert heeft het geval op de fiets aan zijn oren. Oke... ik vind het prima.
"Mam jij moet ook een Ipod!" werd me op een dag gezegt. Nou, ik zag het nut er niet van in. Ik fiets niet, tenminste geen lange stukken. Tijdens mijn werk kan ik het niet maken om me af te sluiten, en de wandelingen met de hond zijn me niet de moeite waard om zo'n geval aan te sluiten. Ah en dan die snoertjes... niks voor mij... overbodig... geldverspilling.
En toen kwamen de kerstdagen...
We hadden bij Bol.com een paar CD's besteld voor de meiden en gelijk de volgende dag werd er al een pakje bezorgt. Goh dat was wel héél erg snel dacht ik. Binnen maakte ik het pakje open met het idee dat het de CD's waren. Tot mijn stomme verbazing zat er een zuurstokroze Ipod in!!! Huh? Was dat nou? iedereen was al voorzien toch? Het drong niet tot me door... tot ik de ingegraveerde tekst er op las: "VOOR DE ALLERLIEFSTE MAMA" Oh gut, hij was voor mij!! Ik smolt... Hahaha! Dus... ik moest er ook aan geloven... Oké. Heel snel het doosje weer dicht en niks zeggen...
Kerstavond... Na heel veel pakjes komt opeens mijn pakje tevoorschijn. Mooi papiertje erom en als ik het uit pak ben ik verbaast. WOOOOOOW!!! Voor mij?
Vervolgens belandt het ding in een la en tjah... wat moet ik er mee...
Na een flink aantal weken spreek ik een buurvrouw die de hond uit laat met een gifgroene Ipod aan de oortjes. Ze verteld hoe heerlijk de wandelingen zijn met dat ding. Of de avonden als manlief voetbal kijkt en zij met dr eigen muziek op de bank zit. Oké, dat klinkt goed... ze heeft me besmet!!
Dezelfde dag nog ga ik er mee aan de slag... Mijn eigen muziek! Heeeel veel prachtige nummers. Het was even een gedoe om uit te vissen hoe het allemaal werkt maar met een hoop geduld van Bert ben ik onderhand een deskundige. Ik bén maar aan het downloaden... avond aan avond... (tussen het Mahjonggen door)
En nu... als er een flinke bult strijkgoed ligt dan sluit ik mijn Roze vriendje aan mijn oren en ga aan de slag. Strijken was nog nooit zo leuk. Ik meld me af beneden... zeg dat ik niet aanspreekbaar ben met mijn muziek en hup naar zolder. Ik strijk en ik strijk grote stapels was weg en ik geniet!! Ik baal er tegenwoordig zelfs van als de wasmand leeg is! Is 't niet geweldig?? Hahaha!
In de tuin werken... muziek aan en gaan met die banaan! 's Avonds bij de TV, maakt me niet uit waar naar gekeken wordt... ik ben dr niet! Mijn Ipod en ik... we zijn onafscheidelijk!!
Maar nu nog even voor alle duidelijkheid...
Lieve buurtjes... misschien heb ik de laatste tijd niet gereageerd op jullie groet... dan spijt me dat... ik had dan waarschijnlijk mijn Ipod op. Bert, Iris en Romy... sorry voor mijn onbegrip al die tijd... Ik snap het nu en wen er maar aan. Tegenwoordig spreek ik alleen nog maar zinnetjes van drie woorden:
"Wat zeg je?" of "Zei je wat?"
 3月7日 Ziek!!GRIEP
 Als er een griep rond gaat dan maak ik me nooit zorgen...
Ik ben niet vatbaar... ben nooit ziek!!
Ach soms even een lamlendig daggie maar och...
Geen ziektewet voor mij!!
Maar helaas...
Woensdag begon het... kriebeltjes in de keel...
Nog twee ochtenden werken... moest kunnen!!
Donderdag was het eigenlijk al niet meer te doen...
Hoesten, snotteren... keelpijn, koppijn...
De buikspiertjes kregen er flink van langs!!
Maar... nog even één morgen werken en dan mocht ik instorten!
En het werd vrijdag na een rumoerige nacht van hoesten en blaffen.
De wekker liep af... half 8... zou ik wel?
Eenmaal uit bed was het wel duidelijk.
Het ging gewoon niet, ik moest toegeven...
"Ik ben ziek!!"
De meiden naar school gewerkt...
Werk gebeld, Cliënt gebeld...
En weer onder de wol...
Dus... ik ben in de ziektewet!!
En dát op vrijdag!!
De hele dag een beetje liggen dommelen en tv kijken...
Hoop gesnotter, zakdoeken vol!!
Dikke koortslip!! Alweer!!
Maar...
Vandaag voel ik me al weer beter dan gisteren...
Heb 't huus al weer een beetje aan kant!!
En morgen verwacht ik dat het wéér een beetje beter gaat!
Dus... maandag weer aan de bak!!
Ik kan het gewoon niet... ziek zijn...
Geen tijd voor...
  2月5日 Autumn in New YorkIk kijk niet veel TV... boeit me niet zo... Maar gisteravond werd er even een film aangekondigd... Romantisch... met Richard Gere, nou dan weet je 't wel! Altijd goed! Mooi voorstukje, half 9, RTL 8. Die ga ik kijken!!
Dus... vanavond, half 9... ik nestel me in een hoekje van de bank en heb dr zin in!
Will Keane, 48 jaar en al heel wat harten gebroken, ontmoet Charlotte, 22 jaar, bloedmooi en dochter van een ex-vriendin van Will. Kan eigenlijk niet maar ze gaan er voor...
Prachtige beelden van New York. Kerstlampjes, schaatsen, dansen, mooie natuur. Mooie achtergrond muziek ook. Kortom een heel romantische film. Daar hou ik wel van op zijn tijd. Dat wordt zwijmelen...
Oh het begint allemaal zo mooi... zo veel belovend... Maar... Charlotte blijkt ziek te zijn. Oh nee toch!! En niet zo'n beetje ook. Ze is niet te genezen. De artsen zien er geen heil meer in. Aaaaah nee hè? Zo jong nog, zo erg... de tranen lopen al snel over mijn wangen. Maar ik ga nog uit van een happy end.
En gelukkig... (denk ik dan nog) Via een omweg wordt er een chirurg gevonden die Charlotte wel wil helpen. Gelukkig...
Dus... nou ja en om het kort te houden... Als de nood aan de man is wordt de chirurg ingeschakeld en denk je dat alles goed komt.
Charlotte ligt in bed... Will zegt nog wat mooie woorden... (snik) het afscheid... en dan Will ijsberend op de gang... Familie en vrienden zijn er...
En dan weet je eigenlijk al dat je beter door kunt zappen naar een ander kanaal, maar jah je bent wel nieuwschierig hoe het afloopt dus je blijft kijken en elke keer als er een deur open gaat wordt het spannender en dan opeens gaat er een deur open... Komt de chirurg in beeld... gooit zijn operatie-mutsje op de grond, en de tranen stromen over mijn wangen want even later zie je Will de kerstboom aftuigen en...
Niks happy end dus... Ik huil tranen met tuiten... Had zó gehoopt op een "En ze leefden nog lang en gelukkig..."
Helaas... niet dus... Jakkie...
2月4日 AUW!!! PIJN!!!En hier zit ik... op de bank met de laptop op schoot, terwijl ik dondersgoed weet dat ik het geval beter een tijdje in de kast kan laten staan. Mijn nek en schouders... zo'n pijn steeds!! Al een paar dagen. Het begon met een zeurderige pijn in de nek. Stress dacht ik... maar waarvan? Volgens mij valt het wel mee met de stress. Een kouwtje dan misschien? Zou vast zo weer over zijn, dacht ik... Maar niks daarvan!! Na een paar dagen straalde het door naar de rechterschouder en nu ook de linker!! Bah man... baal dr van... Wat rijmt dat weer mooi, maar mooi is 't niet natuurlijk. Gelukkig laten ze me van 't werk de hele week al met rust. Zal z'n reden ook wel hebben , maar jah dat moet ook weer ingehaald worden al die uren!! En das minder... Maar goed, de klachten, waar komt het vandaan? Tjah... van de laptop natuurlijk!! En de Nintendo!! Uren in een ongemakkelijke houding in het hoekje van de bank zitten met dat kleine dingetje... stokje dr bij en maar Sudokuën. (raar woord, maar je snapt wel) En op de laptop... dat beetje surfen, oke... Maar op Hyves is een mooi spelletje te vinden. (hè Anne?) En dat spelletje (MAHJONGG) heb ik gevonden en sindsdien trekt dat spelletje me zo sterk... als ik begin kan ik er niet mee stoppen!! Ja ik geef het toe, ik ben er aan verslaafd!! Als ik er aan denk wil ik het al spelen!!!
Had me voorgenomen om er mee te stoppen... maar dan kom ik daar weer en denk, oke, één keertje dan... Maar dan valt de score zó tegen!! Nou vooruit dan... nog één keertje en dan ist echt klaar! Tjah... schiet niet op zo. Net als die verrekte Nintendo. Aaaaah even één puzzeltje... zo klaar. En ééntje worden er twee, en drie...
Misschien toch maar even een bezoekje aan de huisarts. En dan echt afkicken!!!
1月28日 ....Al bijna een maand verder en nog geen logje van mijn hand...
Shame on me....
Maar hier is ie dan...
Het eerste en gelijk aller laatste logje van Januari
En het aller aller laatste logje van Marga...
als 45 jarige!!!
Want... morgen ben ik jarig!!
 En daarna gaan we gewoon verder...
als 46 jarige!!!
1月2日 Kniepertjes!!30 December 2008
Ik dacht, ik probeer het gewoon nog één keer!!
Vorig jaar (en al die jaren daarvoor) ging het telkens zó vreselijk mis dat ik het eigenlijk een wonder vind dat ik er nog de moed voor heb. Dus... weer een graai in de kast en daar had ik mijn super-handige kniepertjesijzer te pakken. En ja, het recept zat net als vorig jaar nog handig tussen de ijzers. Beetje vergeeld al en hier en daar een vetvlek maar nog prima te lezen. Snel naar Super de Boer om alle benodigheden bij elkaar te zoeken. Ik loop daar nog langs de grote dozen met kant en klare kniepertjes en kom heel even in de verleiding maar spreek mezelf streng toe! "Niks dr van! Zelf bakken!!" Ik geef mezelf nog nét geen schop onder de kont.
Thuis alles nauwkeurig afgewogen... De klus kon beginnen.
Net als vorig jaar werd het weer een klef deeg... Potver... Ik heb maar niet geprobeerd om er balletjes van te draaien, het zat vast in de bak! Maar moed houden!! Als 't mis gaat vertel ik het niemand!! (zelfbescherming)
Met twee lepels pruts ik een kloddertje deeg op het ijzer... dichtdrukken... even wachten... tromgeroffel... En ja hoor! De prut zat vast aan het bovenste ijzer!! @#$%*&%$#!!!! Daar gaan we weer!! Nou ja, ik geef nog niet op... de volgende...
Een nieuwe klodder deeg op het ijzer... dichtdoen... even wachten... Wéér vast!! AAAAAAAAAH!!! Schraap schraap met de spatel...
De volgende... die liet waarempel los maar viel als een frommeltje op het aanrecht!!! Bhuuuhuuuhuuu!! Ik word verdrietig... beloof mezelf, als 't weer mis gaat kap ik er mee!! En waarempel. De volgende lukt!! Hoeraaah!! En de volgende ook! Gelijk maar even proeven dan... (daar gaat mijn dieet) Ze smaken prima en wat zo mooi is en wonderlijk ook in mijn geval, ik kan ze stapelen!!! Hahahaha ik word helemaal blij. Zo blij zelfs dat ik me in tussentijd misselijk eet tijdens het bakken. Duurt wel lang allemaal... ik probeer een beetje wat anders... Rolletjes. En zie daar... zelfs dat lukt! Ik klop mezelf trots op de schouder... Goed zo Marga!! En het gaat me steeds handiger af. Als ik nog denk aan vorig jaar (zie logje van toen) dan snap ik niet wat ik toen heb zitten klooien. Man wat een ellende was dat. Nu staan er bakjes kniepertjes made by me op 't aanrecht en kan ik op oudjaarsavond vol trots zeggen: "ZELF GEBAKKEN!!!"  12月30日 Happy New Year!! Neem je voor, je niets meer voor te nemen...
alleen iets dichter bij elkaar te staan...
zodat we op de weg die we nu lopen...
voor altijd samen verder kunnen gaan!
Mogen alle dagen van dit nieuwe jaar
vol vreugde, liefde, geluk en gezondheid zijn.
Liefs van marga
XXX 12月21日 Merry X-MasHave yourself a merry little christmas
Let your heart be light From now on our troubles will be out of sight Have yourself a merry little christmas Make the yuletide gay From now on our troubles will be miles away Here we are as in olden days Happy golden days of yore Faithful friends who are dear to us Gather near to us once more Through the years we all will be together If the fates allow Hang a shining star upon the highest bough And have yourself a merry little christmas, now!  FIJNE KERSTDAGEN ALLEMAAL!! 12月4日 Gossie...Wat hebben ze toch weer veranderd in Space-land...
Ik hou daar helemáál niet van!!
Veranderingen...
Zal wel een verbetering zijn maar moet er weer zó aan wennen!
Ik vond het goed zoals het was...
En jullie??
 11月30日 Still on my mind...I'm thinking of you and sending a smile.
We haven't talked in quite awhile. Just wondering if you're doing ok. Has life been treating you OK? I miss the friendship we once shared. Know that I miss you and I still care. Although it's been a long, long time, you're never forgotten, you're on my mind.
11月27日 Dus... ......en toen zei Bert opeens....
Je begint aardig uit te dijen!!!
En ikke...
HUH???
Maar goed, dat had ik zelf ook wel in de gaten...
Erger me dr kapot aan!!!
Alles weer te strak of te klein...
Zwembandje rondom!!
Dus...
Vanaf nu!!
Geen koekjes, chippies, dropjes..
gebakjes, toetjes, chocolaatjes...
pepernoten...
chocoladeletters!!!
Geen glaasjes wijn!!
AFGELOPEN!!!
Het moest gewoon even gezegt worden... Eindelijk!!!Hallo allemaal!!
Het moest er toch eens van komen...
Ik heb vanavond eindelijk foto's geplakt bij het logje van 26 Mei!
Weekend Texel zonder de kids!!
Kijk maar even... als je wilt...
Liefs van marga
|
|
|||||||||||||||||||||||
|
|
